اتریوم 2.0 چیست؟


اتریوم 2.0 یک ارتقا اساسی در شبکه عمومی فعلی اتریوم است که برای سرعت بخشیدن به استفاده از اتریوم با بهبود عملکرد آن طراحی شده است.


تاریخچه اتریوم  2.0


اتریوم 2.0 ایده جدیدی در جامعه اتریوم نیست. تغییر در مکانیسم اجماع اتریوم برای رفع محدودیت‌های بلاکچین اثبات کار از زمان پیدایش بلاکچین وجود داشته است. پس از راه اندازی شبکه اصلی در ژوئیه 2015، اتریوم 2.0  برای استفاده در بسیاری از برنامه‌های پیشرفته شبکه اصلی اتریوم برنامه ریزی شد.

اثبات سهام (PoS) مهمترین تغییر در اتریوم 2.0 است، زیرا ساختار اقتصادی-رمزنگاری اعتبارسنجی بلاکچین را اصلاح می‌کند. معماری فعلی اتریوم توسط سازوکار اجماع اثبات کار حفظ می‌شود. مولفه‌های اثبات کار برای جامعه بلاکچین کاملاً شناخته شده است: این معماری تاکنون در پرکاربردترین بلاکچین‌ها، از جمله بیت‌کوین، اتریوم، لایت‌کوین و موارد دیگر استفاده شده است. در اثبات کار، گره‌ها انرژی محاسباتی را برای حل مسائل پیچیده ریاضی در یک رقابت برای استخراج بلوک بعدی مصرف می‌کنند. زمان و هزینه‌ای که ماینرها برای راه اندازی سخت افزار و صرف برق در زنجیره‌های اثبات کار نیاز دارند، توسط پاداش بلوک تأیید می‌شود که بین ماینرهایی که با موفقیت یک بلوک را استخراج می‌کنند، توزیع می‌شود. زنجیره‌های اثبات کار بسیار امن هستند. قدرت محاسباتی ترکیبی مورد نیاز برای فرد برای به خطر انداختن یک بلاکچین کاملاً ثابت اثبات کار مانند بیت‌کوین یا اتریوم هزینه فوق العاده‌ای نیاز دارد و حتی ممکن است چنین قدرت محاسباتی وجود نداشته باشد.

 اگرچه بسیار امن است، اما بلاکچین‌های اثبات کار با مشکلات مقیاس پذیری و قابلیت دسترسی مواجه هستند:

مقیاس پذیری- از آنجا که هر بلوک به صورت متوالی استخراج می‌شود، و مقدار محدودی از داده وجود دارد که می‌تواند در هر بلوک ثبت شود، اتریوم فقط می‌تواند مقدار محدودی از اطلاعات را در مدت زمان مشخص پردازش کند. اگر تعداد معاملات در انتظار تایید بیش از حد مجاز یک بلوک باشد، معاملات باقیمانده باید منتظر بلوک بعدی باشند. این مسئله مقیاس پذیری در روش اثبات سهام برطرف می شود.

دسترسی- اگرچه بلاکچین‌های اثبات کار عملکردی هستند، اما موانع ورود به کار ماینر بسیار زیاد است. یک فرد باید تمام سخت افزارهای لازم را خریداری و راه اندازی کند. برای به دست آوردن بازده قابل توجه از پاداش بلوک، آن فرد باید در منطقه‌ای با هزینه برق کمتر زندگی کند. یکی از اهداف اتریوم  2.0این است که با استفاده از روش اثبات سهام زمینه را برای مشارکت کنندگان بیشتر فراهم کند تا بازدهی مشترک بدست آورند. اثبات سهام جایگزین دو مولفه اصلی اثبات کار (یعنی استخراج کنندگان و برق) با اعتبارسنج‌ها و سهام اتریوم 2.0 می‌شود. به طور کلی، اعتبارسنج‌ها جایگزین ماینرها می‌شوند که وضعیت مورد توافق شبکه را حفظ کرده و پاداش‌هایی را برای انتخاب تصادفی بلوک بعدی داده دریافت می‌کنند.

اعتبارسنج‌ها نرم افزار مشتری اتریوم 2.0 را بارگیری و اجرا می‌کنند. هنگام اجرای نرم افزار مشتری، آنها به طور تصادفی برای پیشنهاد و تأیید بلوک‌های بلاکچین اتریوم 2.0 انتخاب می‌شوند. اعتبارسنج‌هایی که بلوک‌ها را به درستی پیشنهاد و تایید می‌کنند، به عنوان درصدی از سهام خود، پاداش اتریوم دریافت می‌کنند.

در اتریوم 2.0، اگر یک اعتبارسنج نتواند آنلاین بماند و سهم مسئولیت‌های محاسباتی خود را اجرا کند، پاداش بلوک او به طور متوسط ​​کاهش می‌یابد تا اعتبارسنجان را برای ماندن در حالت آنلاین هرچه بیشتر تشویق کند. اگر یک اعتبارسنج با سوء استفاده سعی در به خطر انداختن شبکه (به عنوان مثال تأیید تاریخچه داده‌های نادرست) داشته باشد، تمام یا برخی از سهم ذخیره شده او کاهش می‌یابد.

اثبات سهام در اولین مرحله از بروزرسانی اتریوم 2.0، معروف به فاز 0، راه اندازی می‌شود.


فاز 0


اتریوم 2.0 قرار است به صورت فازی آغاز شود، که با فاز 0 در سال 2020 آغاز شد. فاز 0 زنجیره بیکن شبکه اتریوم 2.0 را راه اندازی می‌کند.

تعریف زنجیره بیکن:

زنجیره بیکن اثبات سهام را پیاده سازی می‌کند و ثبت اعتبارسنج‌ها را که شروع به تأیید بلوک‌های موجود در اتریوم 2.0 می‌کنند، مدیریت می‌کند.

 برای راه اندازی بلوک پیدایش از زنجیره بیکن، باید حداقل 524،288 اتریوم بر روی شبکه گذاشته شود، که بین حداقل 16384 اعتبارسنج تقسیم شده است (برای اطمینان از امنیت کافی و عدم تمرکز، تصمیم به این تعداد گرفته شد). پاداش‌های توزیع شده تا رسیدن به این آستانه توزیع نخواهند شد، به همین دلیل بخشی از رفتارهای نوع دوستانه در بین شرکت کنندگان اولیه در مرحله 0 مورد نیاز است.

این زنجیره قادر به پردازش معاملات، اجرای قراردادهای هوشمند یا میزبان dapps نخواهد بود. برای راه اندازی، اتریوم 2.0 اکوسیستم موجود اتریوم را مختل نمی‌کند، بنابراین بلاکچین اصلی اتریوم 1.0 به صورت موازی ادامه خواهد داشت و در فاز 0 نسخه‌های به روز را دریافت می‌کند. در فاز 1.5، دو بلاکچین برای اطمینان از تداوم و وجود یک شبکه اتریوم ادغام می‌شوند.



فاز 1


هنوز تاریخ راه اندازی فاز 1 مشخص نیست، اما پیش بینی می‌شود در سال بعد از راه اندازی زنجیره بیکن فاز 0 باشد. بهبود اولیه فاز 1 اجرای زنجیره‌های شارد شده برای حل مشکل مقیاس پذیری می‌باشد. برای اتریوم 2.0، شاردینگ منجر به تقسیم شدن بلاکچین اتریوم در 64 زنجیره جداگانه (به نام زنجیر خرد) می‌شود که موازی یکدیگر هستند و به طور یکپارچه همکاری می‌کنند. شاردینگ با اجازه دادن به اتریوم برای پردازش چندین معامله به طور همزمان، مقیاس پذیری را نشان می‌دهد: از لحاظ تئوری، 64 بلوک در یک زمان.

در حال حاضر، اتریوم (و سایر زنجیره‌های اثبات کار) فقط قادر به پردازش یک بلوک متوالی هستند، به این معنی که این تراکنش‌ها باید صبر کنند تا یک بلوک پردازش شود تا تأیید شوند. با همکاری ده‌ها زنجیره همزمان در کنار یکدیگر، می‌توان بار داده را در بلوک‌هایی که به طور همزمان پردازش می‌شوند، پخش کرد.



فاز 1.5


یک لحظه مهم در فاز 1 ادغام بلاکچین اثبات کار اتریوم با زنجیره جدید اثبات سهام است. از این لحظه به عنوان فاز 1.5 در جامعه اتریوم یاد می‌شود. به طور خاص، بلاکچین اثبات کار اتریوم به اتریوم 2.0 وارد می‌شود و به عنوان یکی از 64 زنجیره خرد در کنار زنجیره بیکن وجود خواهد داشت، به این معنی که هیچ شکستی در پیوستگی زنجیره سابقه داده‌ها به وجود نخواهد آمد.

این همچنین بدان معنی است که دارندگان اتریوم مجبور به انجام هر نوع انتقال یا تعویض توکن بین اتریوم 1.0 و 2.0 نیستند. بلکه آنها قادر خواهند بود از اتریوم خود در اتریوم 2.0 به طور یکپارچه استفاده کنند، بدون اینکه کار اضافی در مورد پایان کار یا خطر منسوخ شدن اتریوم پیش بینی شود. اگرچه تاریخچه زنجیره اصلی اثبات کار همچنان وجود دارد، اما دیگر نیازی به حفظ مکانیسم اجماع اثبات کار نخواهد بود.


فاز 2


فاز 2 در حال حاضر نسبت به فاز 0 یا فاز 1 کمتر تعریف شده است.




اشتراک گذاری


وارد شوید
برای گفتگو با کاربران، وارد حساب کاربری خود شوید.

{{ getError('email') }}
{{ getError('password') }}