صفر تا صد الگوریتم استخراج ارز دیجیتال + جدول مقایسه

الگوریتم استخراج مثل قوانین بازیه. همون طور که یه بازی فوتبال بدون قانون بی معنی میشه، یه شبکه بلاکچین هم بدون الگوریتم اجماع و روش استخراج نمیتونه کار کنه. هر الگوریتم با هدف خاصی طراحی شده: بعضی ها امنیت رو اولویت قرار میدن، بعضی تمرکززدایی رو، بعضی در برابر دستگاه های قدرتمند مقاومت میکنن و بعضی دیگه با آغوش باز از ASIC ها استقبال میکنن.

تو این مقاله، به زبانی ساده اما دقیق، از پایه ترین مفاهیم مربوط به الگوریتم استخراج مثل هش، سختی شبکه و نانس شروع میکنیم. بعد تک تک الگوریتم های مهم ماینینگ ارز دیجیتال رو با جزئیات بررسی میکنیم. در ادامه هم یه جدول کامل مقایسه ای میاریم تا بتونی بر اساس نیاز، قدرت پردازش، مصرف برق و نوع سخت افزار، بهترین الگوریتم رو برای خودت پیدا کنی. تو آموزش استخراج ارز دیجیتال با ما همراه باشید.

الگوریتم استخراج چیست و چگونه کار می کند؟

الگوریتم استخراج در اصل همون فرایندی هست که بلاکچین ازش برای تایید تراکنش ها، ایجاد بلاک جدید و حفظ امنیت شبکه استفاده میکنه. وقتی میگیم یه ارز دیجیتال قابل استخراج هست، یعنی شبکه اش از الگوریتمی بهره میبره که ماینرها با حل محاسبات پیچیده، بلاک ها رو تولید میکنن و در مقابل پاداش دریافت میکنن.

این محاسبات به شکل تصادفی و آزمون و خطا انجام میشن و هر شبکه یه سری قواعد خاص داره که ماینرها باید ازشون پیروی کنن. الگوریتم استخراج دقیقا همون مجموعه قوانین هست. هر الگوریتم، سختی خاص خودش رو داره و مشخص میکنه که چه دستگاهی توش عملکرد بهتری داره. مثلا SHA-256 مناسب ASIC هست، اما RandomX برای CPU طراحی شده.

بیشتر بخوانید: انواع روش استخراج ارز دیجیتال؛ معرفی بهترین روش ماینینگ

در واقع، الگوریتم استخراج مثل یه سیستم امنیتی هوشمند عمل میکنه. شبکه های بلاکچینی که از الگوریتم های ماینینگ استفاده میکنن، وابسته به قدرت پردازشی ماینرها هستن. هرچه تعداد ماینرها بیشتر باشه، امنیت شبکه افزایش پیدا میکنه. اما بخش جذاب ماجرا اینجاست: هر چند دقیقه یک بار، شبکه شرایط بازی رو تغییر میده. سختی شبکه تنظیم میشه، رقابت سنگین تر میشه و دستگاه ها مجبور میشن برای پیدا کردن جواب صحیح، تلاش بیشتری کنن. الگوریتم های استخراج مثل موتور محرک شبکه بلاکچین هستن؛ بدون اونا، شبکه نه تنها امنیت نداشت، بلکه امکان حمله و تقلب خیلی ساده بود.

از طرفی، استخراج فقط به مفهوم حل معما محدود نمیشه؛ بلکه ارتباط مستقیمی با اقتصاد شبکه داره. بسته به نوع الگوریتم، هزینه استخراج، مقدار پاداش، میزان مصرف انرژی و حتی ارزش ارز دیجیتال تغییر میکنه. برای همین بعضی ارزها الگوریتم خودشون رو تغییر میدن تا مصرف انرژی رو کم کنن یا مقاومت خودشون رو در برابر سخت افزارهای خاص افزایش بدن.

در ادامه با مفاهیم پایه ای مثل هش، سختی شبکه و نانس آشنا میشیم، چون فهم این موارد به شما کمک میکنه دقیق تر بفهمید داخل هر الگوریتم چه اتفاقی میافته.

مفهوم هش (Hash) در بلاکچین

هش، در ساده ترین تعریف، خروجی یک عملیات رمزنگاری هست که از ورودی داده ها تولید میشه. این ورودی میتونه هر چیزی باشه: یه جمله، یه فایل، یا مجموعه ای از تراکنش ها تو بلاکچین. اما ویژگی جذاب هش اینه که حتی اگر کوچک ترین تغییری تو ورودی ایجاد بشه؛ مثلا یه نقطه اضافه بشه، خروجی هش کاملا تغییر میکنه. این ویژگی باعث میشه بلاکچین یه ساختار فوق العاده امن باشه. هش مثل اثر انگشت دیجیتال عمل میکنه؛ یکتا و غیرقابل بازگشت.

ماینرها موقع استخراج، ورودی بلاک شامل تراکنش ها و مقدار نانس رو بارها و بارها هش میکنن تا به هش صحیح برسن. این هش باید با الگوی مورد نظر شبکه مطابقت داشته باشه؛ مثلا با تعداد مشخصی صفر شروع بشه. ساخت چنین هشی خیلی سخته، اما بررسی و تاییدش فقط چند میلی ثانیه طول میکشه. این یعنی شبکه بین سختی استخراج و سرعت تایید بلاک تعادل برقرار کرده. الگوریتم هایی مثل SHA-256، Scrypt یا RandomX فقط روش های متفاوتی برای تولید و بررسی هش هستن.

تو بلاکچین، هش نه تنها برای ماینینگ بلکه برای امنیت داده ها، جلوگیری از تقلب و اتصال بلاک ها استفاده میشه. هر بلاک هش بلاک قبلی رو تو خودش داره و اگر کسی بخواد داده ای رو دستکاری کنه، باید همه هش های بعدی رو هم تغییر بده، که عملا غیرممکنه. به همین دلیل، هش یکی از ستون های اصلی امنیت تو دنیای رمزارزها هست و فهم اون برای درک الگوریتم استخراج ضروریه.

سختی شبکه (Mining Difficulty) چیست؟

سختی شبکه همان چیزی هست که تعیین میکنه پیدا کردن بلاک جدید چقدر باید دشوار باشه. اگر سختی نبود، ماینرها میتونستن با استفاده از دستگاه های قدرتمند تو چند ثانیه بلاک تولید کنن و عملا نظم شبکه به هم میریخت. سختی مثل یه ترمز هوشمند عمل میکنه که سرعت استخراج رو در حد استاندارد نگه میداره. برای مثال، تو شبکه بیت کوین، میانگین زمان تولید هر بلاک ۱۰ دقیقه هست. اگر تعداد ماینرها زیاد بشه و شبکه سریع تر از ۱۰ دقیقه بلاک تولید کنه، سختی شبکه افزایش پیدا میکنه. برعکس، اگر ماینرها کاهش پیدا کنن و استخراج کند بشه، سختی کاهش پیدا میکنه.

به عبارتی دیگر، سختی شبکه همان سطح رقابت ماینرهاست. هرچه افراد بیشتری وارد استخراج بشن، رقابت شدیدتر میشه. مثل اینه که مسابقه ای برگزار بشه که هر بار شرکت کنندگان بیشتری به اون اضافه میشن؛ طبیعتا برای برنده شدن باید تلاش بیشتری کرد. سختی شبکه همیشه خودش رو با قدرت پردازشی کل شبکه تطبیق میده. این سازوکار باعث میشه هیچ کس؛ حتی با قدرتمندترین دستگاه ها نتونه شبکه رو تحت کنترل کامل بگیره.

یکی از نکات جالب سختی شبکه اینه که مستقیما روی درآمد ماینر تاثیر میذاره. وقتی سختی بالا میره، دستگاه باید تلاش بیشتری کنه، برق بیشتری مصرف میکنه و شانس کمتری برای دریافت پاداش داره. به همین دلیل هست که ماینینگ همیشه نیاز به تحلیل اقتصادی داره، نه صرفا جمع آوری دستگاه. جالب هست بدونید که بعضی الگوریتم ها سختی رو به گونه ای تنظیم میکنن که استفاده از سخت افزارهای خاص رو دشوار کنن. برای مثال، الگوریتم هایی مثل RandomX یا KawPow سختی رو طوری مدیریت میکنن که ASIC ها نتونن شبکه رو در اختیار بگیرن. این موضوع باعث تمرکززدایی بیشتر شبکه میشه.

بیشتر بخوانید: مقایسه استخراج با ASIC و GPU

نقش نانس (Nonce) در استخراج

نانس دقیقا نقطه ای هست که استخراج رو به یه بازی جذاب تبدیل میکنه. نانس یه عدد تصادفی هست که ماینر به صورت مداوم تغییر میده تا نهایتا به هش صحیح بلاک برسه. شبکه میگه: «این بلاک باید هشی تولید کنه که با تعداد مشخصی صفر شروع میشه.» ماینر هم ورودی ها رو همراه با یه عدد، همون نانس، ترکیب میکنه و هش میگیره. اگر هش درست نبود، نانس رو تغییر میده و دوباره تلاش میکنه. این تلاش ها ممکنه از چند میلیون تا چند تریلیون بار ادامه پیدا کنه.

نانس مثل کلیدی هست که باید اون رو بارها عوض کنید تا در نهایت قفل شبکه باز بشه. هرچه سختی شبکه بالاتر باشه، پیدا کردن نانس صحیح سخت تر میشه. برای همین هست که ماینرها به دستگاه های قدرتمندتری نیاز دارن. اگر فقط یه هش از بین میلیون ها هش ممکن بتونه شرایط شبکه رو برآورده کنه، ماینری که میلیاردها هش در ثانیه تولید کنه بدون شک شانس بیشتری داره.

در واقع، استخراج همون بازی حدس زدن نانسه. اما نکته مهم اینجاست: هیچ راه میانبری وجود نداره. نمیشه حدس زد که نانس چه عددی خواهد بود. تنها راه ممکن، امتحان کردن تعداد بسیار زیادی از ورودی هاست. وقتی یه ماینر نانس صحیح رو پیدا میکنه، بلاک معتبر اعلام شده و شبکه اون رو میپذیره. سپس ماینر پاداش بلاک و کارمزد تراکنش ها رو دریافت میکنه. به همین دلیل، نانس قلب تپنده فرآیند استخراج هست و بدون اون، ماینینگ معنایی نداشت.

انواع الگوریتم استخراج ارز دیجیتال

جهان بلاکچین پر از الگوریتم های متفاوتی هست که هر کدوم با هدف خاصی طراحی شدن. برخی بر امنیت حداکثری تمرکز دارن، برخی سازگار با سخت افزارهای خانگی هستن، بعضی دیگه میخوان مصرف انرژی رو کاهش بدن و گروهی نیز برای مقاومت در برابر ASIC ها توسعه پیدا کردن. تفاوت اصلی بین الگوریتم ها در نوع محاسبات، ساختار هش، میزان حافظه مصرفی، نوع سخت افزار مناسب و هدف شبکه هست.

شناخت این الگوریتم ها به ماینرها کمک میکنه بفهمن چه ارزی برای استخراج به صرفه تر هست، چه دستگاهی مناسبشون هست و چرا برخی رمزارزها محبوبیت بیشتری دارن. در ادامه، مهم ترین الگوریتم های ماینینگ رو بررسی میکنیم؛ الگوریتم هایی که بیشترین کاربرد رو در دنیای رمزارزها دارن و هر کدوم ستون شبکه های بزرگی هستن.

الگوریتم استخراج SHA-256

الگوریتم SHA-256 رو میشه پادشاه الگوریتم های استخراج نامید؛ چرا که قلب تپنده بزرگ ترین و قدرتمندترین شبکه بلاکچین یعنی بیت کوین هست. این الگوریتم توسط NSA توسعه داده شد و ویژگی اصلیش، امنیت بسیار بالا، سرعت پردازش مناسب و مقاومت شدید در برابر حملات هست. SHA-256 از نوع الگوریتم های مبتنی بر CPU و GPU نیست؛ در واقع به دلیل ساختار محاسباتی پیچیده و تکراری، دستگاه های ASIC بیشترین کارایی رو روی اون دارن. همین مسئله باعث شده شبکه بیت کوین به جایی برسه که دستگاه های خانگی عملا توان رقابت نداشته باشن.

مزیت اصلی SHA-256 توانایی اون در پردازش حجم عظیمی از داده ها و تولید هش با ثبات و قدرت امنیتی فوق العاده هست. این الگوریتم با تکیه بر محاسبات محض و بدون وابستگی زیاد به حافظه، امکان انجام میلیاردها هش در ثانیه رو مهیا میکنه. همین موضوع تاثیر مستقیم روی سختی شبکه میذاره و رقابت بین ماینرها رو سنگین تر میکنه. به همین دلیل، شبکه هایی که از SHA-256 استفاده میکنن، همواره پرقدرت ترین فارم های ماینینگ رو به خود جذب کردن.

اما یه نکته مهم هم وجود داره: SHA-256 از ASIC ها استقبال میکنه و این موضوع باعث کاهش تمرکززدایی در شبکه هایی میشه که قدرت پردازشی در اختیار اقلیت های دارای سرمایه زیاد قرار میگیره. با این حال، بیت کوین با وجود این چالش، همچنان غیرقابل نفوذترین شبکه جهان هست و بخش بزرگی از این موضوع رو مدیون SHA-256 هست.

الگوریتم استخراج Scrypt

‏Scrypt الگوریتمی هست که برخلاف SHA-256، با هدف مقاومت در برابر ASIC ها طراحی شد؛ هرچند بعدها ASIC های مخصوص Scrypt هم وارد بازار شدن. این الگوریتم توسط لیکس فریمن (خالق Litecoin) معرفی شد و هدفش این بود که ماینرهای معمولی با کارت گرافیک و CPU بتونن تو شبکه نقش داشته باشن. Scrypt از الگوریتم های Memory-Intensive هست، یعنی مقدار زیادی حافظه لازم داره. همین ویژگی باعث میشه تولید ASIC های مخصوص اون سخت تر و گران تر باشه.

تو Scrypt، فرآیند هشینگ از ترکیب محاسبات و مصرف حافظه تشکیل شده، به همین دلیل یافتن بلاک کمی زمان برتر و هزینه برتر هست. اما مزیت اصلی این الگوریتم سرعت بالای تایید تراکنش ها و انرژی کمتر نسبت به SHA-256 هست. شبکه هایی مثل Litecoin و Dogecoin به کمک Scrypt تونستن محبوبیت زیادی به دست بیارن؛ مخصوصا پس از قابلیت Merge Mining که اجازه میده لایت کوین و دوج کوین به طور همزمان استخراج بشن.

با وجود اینکه ASIC های Scrypt حالا بسیار قدرتمند شدن، اما این الگوریتم همچنان یکی از پرکاربردترین و کارآمدترین روش های استخراج تو دنیای رمزارزها محسوب میشه و همچنان نسبت به SHA-256 غیرمتمرکزتر هست.

بیشتر بخوانید: الگوریتم Scrypt چیست؟

الگوریتم استخراج Ethash

Ethash زمانی ستون اصلی شبکه اتریوم بود، قبل از مهاجرت اتریوم به اثبات سهام (PoS). این الگوریتم به شدت Memory-Hard هست، به این معنی که وابستگی اون به حافظه RAM یا VRAM خیلی بیشتر از قدرت پردازنده هست. همین ویژگی باعث میشد ماینرهای GPU بهترین کارایی رو روی اون داشته باشن. Ethash از یه فایل بزرگ به نام DAG استفاده میکرد که با گذشت زمان بزرگتر میشد. این فایل باعث میشد ASIC ها سخت تر بتونن الگوریتم رو تسخیر کنن.

جذابیت Ethash این بود که شبکه هایی مثل Ethereum Classic هنوز هم از اون استفاده میکنن و ماینرهایی که قبلا سخت افزار قدرتمند GPU داشتن به ETC مهاجرت کردن. الگوریتم Ethash سرعت مناسب، امنیت بالا، مقاومت نسبی در برابر ASIC و هزینه استخراج متوسطی داشت، به همین دلیل تا سالها محبوب ترین گزینه برای ماینرهای GPU بود.

یکی از ویژگی های مهم Ethash این بود که با بالانس بین محاسبات و حافظه، هم امنیت رو تامین میکرد و هم تمرکززدایی رو. همین موضوع یکی از دلایلی هست که اتریوم تونست بزرگ ترین اکوسیستم غیرمتمرکز جهان بشه.

الگوریتم استخراج Equihash

الگوریتم Equihash یکی از معروف ترین روش ها بود که برای غیرمتمرکز کردن بیشتر شبکه ها و جلوگیری از ورود دستگاه های ASIC طراحی شد. این الگوریتم رو دانشگاه لوکزامبورگ ساخته و اساسش روی "مسئله تولد روز" کار میکنه. چون مصرف حافظه بالایی داره، اجراش نیاز به کارت گرافیک هایی با VRAM مناسب داره. رمزارز Zcash معروف ترین شبکه ای بود که از این الگوریتم استفاده کرد.  

ویژگی مهم Equihash اینه که در برابر حملات 51 درصدی مقاوم تره، چون تجهیزات لازم برای کنترل شبکه خیلی گرون و پیچیده هستن. البته بعدها ASIC هایی مخصوص Equihash وارد بازار شدن، ولی هنوز خیلی از شبکه ها نسخه های تغییر یافته این الگوریتم رو استفاده میکنن تا جلوی سخت افزارهای سفارشی رو بهتر بگیرن.

الگوریتم استخراج RandomX

الگوریتم RandomX یکی از باهوش ترین روش های استخراجه که برای شبکه مونرو ساخته شد. هدف اصلیش این بود که جلوی ASIC و GPU رو کامل بگیره و تا الان واقعا موفق بوده. RandomX بیشتر روی CPU کار میکنه و از یه سری محاسبات تصادفی، دستورهای پیچیده و استفاده هوشمندانه از حافظه بهره میبره. یعنی دوباره ماینینگ به خونه ها برگشته! هر کسی با یه CPU خوب میتونه مونرو استخراج کنه.  

مزیت RandomX فقط غیرمتمرکز بودن نیست؛ بلکه مصرف انرژی رو کمتر میکنه، دسترسی رو بیشتر میکنه و امنیت شبکه مونرو رو بالا میبره. استخراج با CPU برعکس ASIC عمر بیشتری داره و نیاز به هزینه اولیه سنگین نداره. واسه همین مونرو یکی از غیرمتمرکزترین شبکه های بلاکچین دنیا حساب میشه.  

الگوریتم استخراج X11

الگوریتم X11 توسط شبکه دش معرفی شد و از 11 الگوریتم هش پشت سر هم تشکیل شده. این ساختار چندلایه امنیت خیلی بالایی ایجاد میکنه. اولش X11 رو برای مقاومت در برابر ASIC طراحی کرده بودن، ولی همونطور که همیشه اتفاق افتاده، ASIC ها بالاخره راه ورود رو پیدا کردن. الان دستگاه های ASIC قدرتمندی برای X11 وجود دارن و شبکه دش هنوز از این الگوریتم استفاده میکنه.  

مزیت اصلی X11 این بود که نسبت به الگوریتم SHA-256 کارایی بیشتری داشت و انرژی کمتری مصرف میکرد. همین موضوع باعث شد دش تو سال های اول بین ماینرها خیلی محبوب بشه. ساختار چند الگوریتمی این روش هم امنیت بیشتری در برابر حملات فراهم میکنه.  

الگوریتم استخراج KawPow

الگوریتم KawPow مخصوص شبکه ریون کوین طراحی شده و پایه اش روی ProgPoW هست. هدف اصلیش اینه که جلوی ASIC و حتی FPGA رو بگیره. KawPow کاملا GPU محور کار میکنه و ترکیبی از محاسبات سنگین و مصرف حافظه رو استفاده میکنه. اینطوری شبکه های کوچیکی مثل ریون کوین در برابر حملات ارزون قیمت محافظت میشن.  

ساختار KawPow جوری طراحی شده که کارت های گرافیک بهترین عملکرد رو روی اون دارن. همین باعث شد خیلی از ماینرهای اتریوم بعد از اینکه شبکه رفت روی PoS، به سمت ریون کوین مهاجرت کنن. KawPow هنوز هم یکی از مقاوم ترین الگوریتم ها در برابر ASIC حساب میشه.  

در ادامه قراره بریم سراغ معرفی ارزهای هر الگوریتم و بعدش یه جدول مقایسه داشته باشیم...  

کدام ارزها از هر الگوریتم ماینینگ استفاده می کنند؟

تو بخش قبل با ساختار و ویژگی های مهم ترین الگوریتم های استخراج آشنا شدیم. حالا وقتشه ببینیم هر کدوم از این الگوریتم ها تو چه شبکه ها و چه رمزارزهایی استفاده میشن. شناخت ارزهای مرتبط با هر الگوریتم به ماینر کمک میکنه تصمیم بگیره کدوم شبکه سودآورتر، پایدارتر و مناسب سخت افزارش هست.

این موضوع برای سرمایه گذارها هم مهمه، چون الگوریتم استخراج میتونه نشونه ای از میزان غیرمتمرکز بودن، امنیت و دوام یه پروژه باشه. در ادامه میخوایم مهم ترین ارزهای دیجیتال مرتبط با هر الگوریتم رو یکی یکی بررسی کنیم.

ارزهای مبتنی بر SHA-256

الگوریتم SHA-256 پرچمدار استخراج تو دنیای رمزارزهاست و طبیعیه که ارزهای بزرگ ازش استفاده کنن. مهم ترین و معروف ترینش بیت کوین (BTC) هست؛ پادشاه ارزهای دیجیتال که امنیت بی رقیبش رو مدیون همین الگوریتم قدرتمنده. بعد از بیت کوین، بیت کوین کش (BCH) و بیت کوین SV یا BSV هم از همین الگوریتم استفاده میکنن. در کل همه فورک های بیت کوین هنوز SHA-256 رو نگه داشتن.  

دلیل این انتخاب امنیت بالاست و زیرساخت سخت افزاری گسترده ای که برای SHA-256 وجود داره. مراکز بزرگ ماینینگ دنیا روی ASIC های SHA-256 ساخته شدن و همین زیرساخت به ارزهایی مثل BCH و BSV کمک کرده امنیت خوبی داشته باشن. البته چون خیلی وابسته به ASIC هستن، استخراج این ارزها بیشتر دست شرکت های بزرگ و مزارع عظیمه و همین باعث میشه سطح غیرمتمرکز بودن کمتر بشه.  

با وجود این چالش ها، ارزهای مبتنی بر SHA-256 هنوز امن ترین و بالغ ترین شبکه های بلاکچین دنیا حساب میشن. هر کسی که بخواد این الگوریتم رو ماین کنه باید دستگاه های ASIC پرقدرت مثل سری Antminer S19 یا S21 داشته باشه تا بتونه با رقبای بزرگ رقابت کنه.  

ارزهای مبتنی بر Scrypt

الگوریتم Scrypt همیشه به عنوان گزینه ای برای ماینرهای میان رده شناخته میشه. مهم ترین ارزهایی که روی این الگوریتم کار میکنن عبارتند از:

• Litecoin (LTC)  
• Dogecoin (DOGE)  
• Viacoin  
• Einsteinium  

اما جذاب ترین نکته درباره این الگوریتم، قابلیت Merge Mining بین لایت کوین و دوج کوینه. یعنی میشه با یک دستگاه، هر دو ارز رو همزمان استخراج کرد. همین موضوع باعث شده دوج کوین به یکی از محبوب ترین ارزهای ماینینگ تبدیل بشه. Scrypt همچنان نسبت به SHA-256 کم مصرف تر و قابل دسترس تره و ASIC های مخصوصش هم نسبتا ارزون ترن. این ویژگی باعث شده افراد تازه کار راحت تر وارد دنیای ماینینگ بشن.

با اینکه ASIC ها وارد Scrypt شدن، اما این الگوریتم هنوز نسبت به SHA-256 رقابت سالم تری ایجاد میکنه و تعداد ماینرهای مستقل توش بیشتره. از طرف دیگه، آینده Scrypt وابستگی زیادی به پذیرش Dogecoin و Litecoin داره، چون این دو ارز تقریبا 90 درصد کل شبکه رو تشکیل میدن.

ارزهای مبتنی بر Ethash

با اینکه اتریوم از PoW به PoS مهاجرت کرد، الگوریتم Ethash هنوز زنده است و چند شبکه مهم ازش استفاده میکنن. مهم ترینشون اینا هستن:

• Ethereum Classic (ETC)  
• Ubiq  
• Expanse  
• Metaverse (ETP)  

اتریوم کلاسیک عملا پرچمدار Ethash بعد از اتریومه. وقتی اتریوم الگوریتمشو تغییر داد، خیلی از ماینرها به ETC کوچ کردن. این شبکه هنوز از GPU پشتیبانی میکنه و به خاطر فایل DAG مقاومت نسبی در برابر ASIC داره. خیلی از تحلیلگرا میگن اگه اتریوم کلاسیک توسعه و پذیرش بیشتری پیدا کنه، Ethash دوباره بین ماینرها محبوب میشه.  

Ethash به خاطر تعادل خوب بین امنیت، تمرکززدایی و مصرف انرژی، یکی از بهترین گزینه ها برای شبکه های متوسط حساب میشه.

ارزهای مبتنی بر RandomX

الگوریتم RandomX مخصوص شبکه مونرو طراحی شد، اما بعدا چند پروژه دیگه هم ازش استفاده کردن. مهم ترینشون اینا هستن:

• Monero (XMR)  
• Wownero (WOW)  
• ArQmA  
• Triton  

ویژگی اصلی همه این پروژه ها تمرکززدایی واقعی، استخراج با CPU و مقاومت خیلی خوب در برابر ASIC هست. مونرو پرچمدار حریم خصوصی توی دنیای بلاکچینه و RandomX یکی از دلایل اصلی امنیت و موفقیتشه. این الگوریتم باعث میشه کاربر عادی هم بتونه از خونه ماینینگ انجام بده. در نتیجه شبکه مونرو یکی از پراکنده ترین و غیرمتمرکزترین توزیع های هش ریت رو داره.

مقایسه انواع الگوریتم استخراج

جمع بندی 

الگوریتم استخراج یکی از مهم ترین پایه های امنیت و پویایی دنیای بلاکچین هست. هر الگوریتم شخصیت خودش رو داره. مثلا SHA-256 امنیت خیلی بالایی میده، Scrypt ماینینگ رو راحت تر میکنه، Ethash به کارت های گرافیک میدان میده.

Equihash تعادل امنیت و تمرکززدایی رو نگه میداره، RandomX دوباره ماینینگ رو به خونه ها میاره. X11 امنیت چندلایه درست میکنه و KawPow دوباره قدرت رو دست کاربر معمولی میده. شناخت این الگوریتم ها کمک میکنه بهتر بفهمیم چه سخت افزاری انتخاب کنیم، سودآوری رو تحلیل کنیم و آینده شبکه های بلاکچین رو درک کنیم.