بحث دیفای دوباره داغ شده و دعوای قدیمی بین کریپتو و بازارهای مالی سنتی رو روشن کرده. آیا دیفای قراره زیر فشار قوانین سنتی محدود بشه یا راه خودش رو پیدا میکنه؟
طبق اخبار ارز دیجیتال، شرکت بزرگ Citadel Securities اخیرا وارد ماجرا شده. این شرکت از سازمان بورس آمریکا (SEC) درخواست کرده قوانین سختگیرانه تری وضع بشه. این قوانین قراره پروژه هایی رو هدف بگیره که معاملات سهام رو به شکل توکن انجام میدن. این درخواست درست وقتی مطرح شده که کریپتو دوباره جون گرفته و ارزش کل قفل شده تو اکوسیستم غیرمتمرکز به حدود ۸۵ میلیارد دلار رسیده. بعضی پروتکل ها روزانه بالای ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلیون دلار معامله ثبت میکنن و تعداد کاربران فعالشون به چند میلیون نفر میرسه.
دیفای در تقابل با سیتادل؛ قوانین قدیمی چه قدر جواب میدهند؟
سیتادل معتقده اگه سرویس های مالی غیرمتمرکز سهام آمریکایی رو به شکل توکن معامله میکنن، باید تحت همون قوانین سختگیرانه آمریکا فعالیت کنن. به بیان دیگه، از نظر نظارتی فرقی با بورس ها و کارگزاری های سنتی ندارن. از نگاه این شرکت، نبود نظارت متمرکز میتونه ریسک سرمایه گذارها رو چیزی حدود ۲۵٪ تا ۳۰٪ بیشتر کنه و شفافیت بازار رو کم کنه.
فعال های کریپتو میگن بیشتر از ۹۰٪ پروتکل ها نه مدیرعامل دارن، نه شرکت مرکزی و نه امکان دخالت انسانی تو معاملات. طبق آمار آن چین، حدود ۷۰٪ تراکنش ها کاملا خودکار و با قرارداد هوشمند انجام میشه. منتقدها حتی به ادعای سیتادل هم ایراد گرفتن. سیتادل گفته «نرم افزار میتونه واسطه مالی باشه». اما منتقدها جواب دادن برنامه ای که عقل و اختیار نداره،
چطور میتونه نقش دلال یا کارگزار رو بازی کنه؟ این یعنی وقتی حجم معاملات روزانه بالاست و هزاران کاربر فعال هستن، قیمت ارز دیجیتال هم میتونه نوسان پیدا کنه.
چالش SEC؛ دو قانون برای یک سهم
سیتادل نگران این موضوعه که قوانین سنتی اجرا نشن. در این صورت، برای یک دارایی واحد مثل سهام، دو نوع قانون گذاری متفاوت به وجود میاد. به اعتقاد این شرکت، این وضعیت میتونه سرمایه گذاران خرد رو بیشتر در معرض ریسک قرار بده. رئیس SEC هم گفته احتمالا طی ۲ تا ۵ سال آینده سیستم مالی آمریکا به سمت توکنیزه کردن دارایی ها میره. بعضی تحلیلگرها هم پیش بینی میکنن ارزش بازار تا سال ۲۰۳۰ به بالای ۱ تریلیون دلار برسه.
در نهایت، دعوای دیفای و سیتادل نشون میده اکوسیستم غیرمتمرکز هنوز داره با قوانین قدیمی کلنجار میره. اگه قانون گذاری بدون شناخت فنی باشه، احتمالا سرعت نوآوری کم میشه.اما اگه هوشمندانه جلو بره، میتونه هم امنیت سرمایه گذار رو بالا ببره و هم جلوی رشد بازار رو نگیره.
