تمرکززدایی کاردانو فقط به حاکمیت شبکه محدود نمونده و حالا به لایه مهندسی رسیده؛ بخشی از تیم هایی که زیرساخت اصلی شبکه رو توسعه میدن، از ساختار Input Output جدا میشن تا کاردانو توسط مجموعه های مستقل تری توسعه پیدا کنه.
در تازه ترین اخبار کاردانو، روند انتقال مسئولیت های فنی Cardano به تیم های مستقل وارد مرحله جدیدی شده. چهار حوزه مهندسی شامل مهندسی پلتفرم، تضمین کیفیت، رمزنگاری و عملکرد و ردیابی از ساختار IO به شرکت تخصصی ICAN Group منتقل شدن. این انتقال در حالی انجام میشه که توسعه Cardano وارد دوره Dijkstra شده و شبکه برای تغییرات مهمی در مقیاس پذیری و نهایی شدن تراکنش ها آماده میشه.
این تغییر به معنی توقف فعالیت تیم های قبلی نیست. تیم ها، مدیران و دانش فنی اونها به ICAN منتقل شدن و کار توسعه و نگهداری زیرساخت ها ادامه پیدا میکنه. ICAN Group تحت مدیریت Can Huzmeli فعالیت میکنه؛ فردی که طی سه سال گذشته همین حوزه ها رو در IO هدایت کرده.
تمرکززدایی کاردانو چگونه به بخش مهندسی رسید؟
Cardano پیش از این بخش مهمی از حاکمیت پروتکل رو به جامعه منتقل کرده بود و حالا مرحله بعدی این فرایند، توزیع مسئولیت توسعه و نگهداری نرم افزارهای اصلی شبکه هست. در این مدل، به جای اینکه یک شرکت بخش عمده زیرساخت فنی Cardano رو مدیریت کنه، تیم های تخصصی مختلف مسئولیت اجزای مشخصی از شبکه رو بر عهده میگیرن.
این روند پیش از انتقال اخیر نیز شروع شده بود. توسعه کیف پول Daedalus به Se7en Labs واگذار شده و تیم Teragone نیز مسئولیت مسیر توسعه Mithril رو بر عهده گرفته. انتقال چهار حوزه مهندسی به ICAN، بخش دیگری از همین ساختار هست و دامنه مشارکت شرکت های مستقل در توسعه Cardano رو افزایش میده.
چهار حوزه منتقل شده نقش مستقیمی در عملکرد شبکه دارن. Platform Engineering زیرساخت های مورد استفاده تیم های توسعه رو مدیریت میکنه، Quality Assurance وظیفه آزمایش و شناسایی مشکلات رو بر عهده داره، بخش Cryptography روی اجزای رمزنگاری و امنیتی کار میکنه و Performance & Tracing نیز عملکرد و رفتار شبکه رو اندازه گیری و تحلیل میکنه.
Dijkstra چه نقشی در مسیر جدید کاردانو دارد؟
انتقال مسئولیت های مهندسی همزمان با ورود Cardano به دوره Dijkstra انجام میشه؛ دوره ای که قراره مجموعه ای از تغییرات پروتکلی رو در دو مرحله دنبال کنه. مرحله اول برای تکمیل کد در سه ماهه چهارم ۲۰۲۶ هدف گذاری شده و شامل قابلیت هایی مانند Nested Transactions و Ouroboros Linear Leios خواهد بود.
Linear Leios با هدف افزایش ظرفیت پردازش تراکنش ها طراحی شده و قراره از ساختار Endorser Blocks برای افزایش توان عملیاتی شبکه استفاده کنه. در کنار اون، Nested Transactions و تغییرات مرتبط با Plutus V4 نیز بخشی از توسعه های این مرحله هستن.
مرحله دوم Dijkstra برای سه ماهه دوم ۲۰۲۷ برنامه ریزی شده و قراره Ouroboros Peras رو فعال کنه. Peras با هدف بهبود سرعت نهایی شدن تراکنش ها طراحی شده و میتونه زمان لازم برای دریافت تاییدهای نهایی رو کاهش بده.
البته این زمان بندی به معنی قطعی بودن اجرای هاردفورک در تاریخ مشخص نیست. مراحل آزمایش روی شبکه های Preview و Pre-production و همچنین فرایند حاکمیتی باید پیش از فعال سازی تغییرات روی شبکه اصلی انجام بشن. بنابراین Dijkstra فعلا یک نقشه راه توسعه ای هست، نه تضمین یک تاریخ قطعی برای اجرای تمام قابلیت ها.
از طرف دیگه، افزایش تعداد تیم های مستقل میتونه به تنوع پیاده سازی های Cardano نیز کمک کنه. برنامه این شبکه ایجاد و نگهداری چند پیاده سازی مستقل از نود Cardano با زبان های مختلف مانند Haskell ،Rust و Go هست تا وابستگی فنی شبکه به یک تیم یا یک کدبیس کاهش پیدا کنه. این موضوع بخشی از هدف گسترده تر Cardano برای انتقال کنترل توسعه نرم افزار به جامعه و مجموعه های مستقل هست.
در نتیجه، تغییرات اخیر رو نباید صرفا یک جابه جایی سازمانی میان شرکت ها دونست. Cardano در حال تغییر مدل توسعه خودش هست؛ مدلی که در اون مسئولیت اجزای مختلف شبکه میان تیم های تخصصی بیشتری تقسیم میشه. موفقیت این رویکرد به هماهنگی میان این تیم ها، کیفیت نظارت جامعه و اجرای درست ارتقاهای پروتکل بستگی خواهد داشت.
همزمانی این تغییرات با Dijkstra نیز اهمیت زیادی داره. در حالی که شبکه برای افزایش ظرفیت پردازش و بهبود نهایی شدن تراکنش ها آماده میشه، ساختار توسعه اون نیز در حال غیرمتمرکزتر شدن هست. برای دنبال کردن تاثیر این تحولات بر اکوسیستم و توکن ADA، بررسی تحلیل ارز دیجیتال در کنار پیشرفت های فنی شبکه اهمیت بیشتری پیدا میکنه.
