اوردینالز بیت کوین چیست؟ از شماره گذاری ساتوشی ها تا ساخت NFT

اوردینالز بیت کوین روشی برای شماره گذاری ساتوشی ها و ثبت محتوا روی اونهاست که امکان ساخت دارایی های دیجیتال منحصر به فرد رو در شبکه بیت کوین فراهم کرده. این فناوری، بحث NFT بیت کوین رو از سطح توکن های وابسته به قرارداد هوشمند فراتر میبره و فایل رو مستقیما در داده های زنجیره ثبت میکنه. با این حال، هزینه تراکنش، پیچیدگی فنی و افزایش رقابت برای فضای بلاک، از موضوعاتی هستن که پیش از استفاده از اون باید در نظر گرفته بشن.

یک ساتوشی، کوچک ترین واحد بیت کوین، در ظاهر تفاوتی با ساتوشی های دیگه نداره. اوردینالز بیت کوین یا اردینالز بیت کوین، این نگاه رو تغییر داد؛ هر ساتوشی میتونه شماره ای یکتا داشته باشه، مسیر جابه جایی اش دنبال بشه و محتوایی مثل تصویر، متن یا کد به اون متصل بشه. این تغییر نگاه، بخشی از تحول بزرگتر تو ارز دیجیتال رو نشون میده که در اون، حتی کوچکترین واحد یک شبکه هم میتونه هویت مستقل پیدا کنه.

در ادامه، سازوکار شماره گذاری ساتوشی ها، تفاوت Ordinals و اینسکریپشن، روش ساخت NFT بیت کوین، هزینه های احتمالی و اثر این فناوری بر فضای بلاک و کارمزد شبکه بررسی میشه. همچنین مشخص میکنیم که خرید و فروش این دارایی ها چه ریسک هایی داره و چرا نباید هر اینسکریپشنی رو معادل یک NFT ارزشمند دونست.

اوردینالز بیت کوین چیست؟

اوردینالز بیت کوین یا Bitcoin Ordinals یک پروتکل و چارچوب برای شناسایی، شماره گذاری و ردیابی ساتوشی ها در شبکه بیت کوینه. ساتوشی کوچک ترین واحد بیت کوینه و هر ۱ بیت کوین از ۱۰۰ میلیون ساتوشی تشکیل میشه. نظریه اوردینال برای هر ساتوشی، بر اساس ترتیب استخراج اون، یک شماره سریال در نظر میگیره و امکان دنبال کردن اون رو هنگام خرج شدن در تراکنش ها فراهم میکنه.

این شماره گذاری به تنهایی NFT ایجاد نمیکنه. ویژگی مهم تر زمانی ظاهر میشه که داده ای مثل تصویر، متن، فایل صوتی، ویدئو یا کد به یک ساتوشی متصل بشه. این فرایند «اینسکریپشن» نام داره. نتیجه، یک دارایی دیجیتال ثبت شده روی شبکه اصلی بیت کوینه که معمولا از اون با عنوان NFT بیت کوین یاد میشه. مستندات رسمی Ordinals توضیح میدن که اینسکریپشن ها محتوای دلخواه رو روی ساتوشی ثبت میکنن و به ساخت دارایی های دیجیتال بومی بیت کوین منجر میشن؛ بدون نیاز به سایدچین یا توکن جداگانه. درک این ساختار، بخش مهمی از آموزش بیت کوین در دنیای امروزه.

پروتکل اوردینالز در اوایل سال ۲۰۲۳ مورد توجه گسترده قرار گرفت و بحث تازه ای میان کاربران بیت کوین ایجاد کرد. بخشی از جامعه بیت کوین اون رو راهی برای استفاده گسترده تر از فضای بلاک میدونن؛ گروهی دیگه معتقدن ثبت فایل های غیرمالی، فضای محدود بلاک رو اشغال و هزینه تراکنش های عادی رو افزایش میده.

بیشتر بخوانید: NFT چیست و چه کاربردی دارد؟

تفاوت اوردینالز و اینسکریپشن چیست؟

در گفت وگوهای روزمره، واژه های «اوردینال» و «اینسکریپشن» اغلب به جای هم استفاده میشن، اما از نظر فنی یک مفهوم نیستن.

اوردینال به ساتوشی ای اشاره داره که طبق نظریه Ordinal شماره گذاری و قابل ردیابی شده. اینسکریپشن همون داده یا محتوایی هست که به یک ساتوشی متصل میشه. بنابراین، یک ساتوشی میتونه شماره اوردینال داشته باشه، اما هیچ داده ای روی اون ثبت نشده باشه. در مقابل، یک اینسکریپشن همیشه روی یک ساتوشی قرار میگیره.

در نتیجه، جمله دقیق تر اینه که «اینسکریپشن روی یک ساتوشی دارای شماره اوردینال ثبت میشه». این تفاوت شاید در نگاه اول جزئی به نظر برسه، اما هنگام خرید، انتقال یا بررسی مالکیت اهمیت پیدا میکنه.

اوردینالز چگونه کار میکند؟

اوردینالز بیت کوین برای فعالیت به تغییر در قواعد اجماع بیت کوین نیاز نداره. این پروتکل از داده های عمومی بلاکچین استفاده میکنه و با یک روش قراردادی، ساتوشی ها رو شماره گذاری و ردیابی میکنه. نودهای بیت کوین همچنان تراکنش رو بر پایه قوانین عادی شبکه اعتبارسنجی میکنن؛ اینکه یک ساتوشی از دید Ordinals چه شماره ای داره یا حامل چه محتوایی هست، لایه ای افزوده بر روی همون تراکنش ها محسوب میشه. برای درک دقیق تر این سازوکار، بهتره اول بدونی بیت کوین چیست و شبکه اون بر چه پایه ای کار میکنه.

شماره گذاری و ردیابی ساتوشی ها

هر بیت کوین از ۱۰۰ میلیون ساتوشی تشکیل شده. در نظریه Ordinal، ساتوشی ها براساس ترتیبی که در بلوک های بیت کوین استخراج میشن شماره میگیرن. اولین ساتوشی استخراج شده شماره صفر داره و شماره های بعدی به ترتیب افزایش پیدا میکنن. سپس، انتقال اونها با یک قاعده ساده مبتنی بر ترتیب ورودی و خروجی تراکنش دنبال میشه.

در عمل، پروتکل اوردینالز از اصل «اولین ساتوشی وارد شده، اولین ساتوشی خارج شده» برای ردیابی استفاده میکنه. اگر یک UTXO شامل چند ساتوشی باشه، ترتیب ساتوشی ها در ورودی تراکنش تعیین میکنه که هر ساتوشی در کدوم خروجی قرار میگیره. به همین دلیل، مدیریت کیف پول برای دارندگان اینسکریپشن اهمیت بالایی داره؛ ارسال بی دقت موجودی میتونه باعث جابه جایی یا خرج شدن ناخواسته ساتوشی حامل اثر بشه.

مستندات Ordinals این سازوکار رو یک پروتکل برای اختصاص شماره سریال به ساتوشی ها و دنبال کردن اونها هنگام خرج شدن معرفی میکنن. باید توجه داشت که این شماره ها در سطح اجماع بیت کوین ثبت نشدن؛ بلکه نرم افزارها و ایندکسرهای سازگار با Ordinals اونها رو طبق قواعد مشخص محاسبه و نمایش میدن. این لایه بندی، نمونه ای جالب از آموزش بلاکچین رو نشون میده؛ جایی که یک لایه قراردادی روی شبکه ای مثل بیت کوین شکل میگیره، بدون اینکه قواعد اصلی اجماع تغییر کنه.

ثبت محتوا با سگویت و تپروت

پیدایش اینسکریپشن ها به امکاناتی وابسته هست که پس از ارتقاهای SegWit و Taproot در بیت کوین در دسترس قرار گرفتن. سگویت که در سال ۲۰۱۷ فعال شد، داده های امضا یا witness رو از بخش سنتی تراکنش جدا کرد و مدل وزن بلاک رو به کار گرفت. در این مدل، هر بایت داده witness با ضریب کمتری نسبت به داده پایه تراکنش در محدودیت وزن بلاک محاسبه میشه. سقف وزن هر بلاک ۴ میلیون واحد وزنه و اندازه یک بلاک عمدتا سگویتی میتونه به حدود ۴ مگابایت نزدیک بشه.

تپروت هم با BIP-341، خروجی های SegWit نسخه ۱ رو معرفی کرد و روش های تازه ای برای خرج کردن خروجی ها در اختیار گذاشت. این ارتقا، حریم خصوصی و انعطاف پذیری برخی تراکنش های پیچیده رو بهتر کرد؛ در عین حال، ساختار witness در مسیر خرج کردن Taproot امکان قرار دادن محتوای اینسکریپشن رو فراهم کرد.

فرایند ساخت یک اینسکریپشن معمولا با دو تراکنش توضیح داده میشه:

1. تراکنش Commit: داده مربوط به محتوا به شکل تعهد رمزنگاری شده در یک خروجی Taproot آماده میشه.

2. تراکنش Reveal: هنگام خرج کردن اون خروجی، محتوای واقعی در داده witness آشکار و روی ساتوشی هدف ثبت میشه.

این فرایند به این معنا نیست که تپروت یا سگویت برای ساخت NFT طراحی شدن. Ordinals از ظرفیت های موجود این ارتقاها استفاده میکنه و محتوای خودش رو در تراکنش های معتبر بیت کوین قرار میده.

بیشتر بخوانید: بیت کوین Runes چیست؟

کاربردهای اوردینالز بیت کوین

کاربرد شناخته شده اوردینالز بیت کوین، ساخت و معامله آثار دیجیتال کلکسیونیه؛ اما اینسکریپشن به تصویر پروفایل محدود نمیشه. هر داده ای که با محدودیت های فنی شبکه و هزینه تراکنش سازگار باشه، میتونه روی ساتوشی ثبت بشه.

کاربردهای رایج Bitcoin Ordinals عبارتن از:

• آثار هنری و مجموعه های کلکسیونی: تصویرهای ثابت، GIF، آثار پیکسلی و مجموعه های محدود که مالکیت اونها با ساتوشی حامل اینسکریپشن دنبال میشه.

• متن، شعر و اسناد: نوشته های کوتاه، پیام ها، سندهای قابل انتشار یا داده هایی که سازنده می خواد به شکل مقاوم در برابر حذف روی زنجیره قرار بگیرن.

• موسیقی و فایل های چندرسانه ای سبک: برخی سازندگان، فایل های صوتی کوتاه یا محتوای تعاملی کوچک رو ثبت میکنن؛ هرچند افزایش حجم فایل هزینه ساخت رو بالا میبره.

• کد و اپلیکیشن های ساده: HTML، جاوااسکریپت و برنامه های بسیار سبک میتونن به شکل اینسکریپشن ثبت بشن. اجرای امن چنین محتواهایی به محیط نمایش و مرورگر بستگی داره.

• هویت و رکوردهای دیجیتال: برخی پروژه ها از Ordinals برای اثبات زمان ثبت یک داده یا ایجاد شناسه های دیجیتال استفاده میکنن؛ با این حال، قرارگرفتن یک داده روی زنجیره به تنهایی، اعتبار حقوقی یا مالکیت قانونی خارج از بلاکچین ایجاد نمیکنه.

• توکن های BRC-20: استاندارد BRC-20 از اینسکریپشن های متنی با قالب JSON استفاده میکنه. BRC-20 یک استاندارد تجربی مبتنی بر اینسکریپشنه و خود پروتکل Ordinals یا NFT محسوب نمیشه.

ارزش یک اینسکریپشن به ثبت شدن اون روی بیت کوین محدود نمیشه. اعتبار مجموعه، سابقه سازنده، کمیابی، جامعه کاربری، کیفیت اثر و نقدشوندگی بازار تعیین می کنن که آیا کسی حاضر هست برای اون مبلغی بالاتر از ارزش ساتوشی های پایه بپردازه یا نه.

تفاوت NFT بیت کوین با NFT شبکه های دیگه

NFT بیت کوین و NFT های شبکه هایی مثل اتریوم، سولانا یا پالیگان، هدف مشترکی دارن؛ ایجاد یک دارایی دیجیتال قابل شناسایی و قابل انتقال. اما روش پیاده سازی اونها تفاوت بنیادی داره. در بسیاری از NFT های اتریوم، یک توکن غیرمثلی در قرارداد هوشمند ثبت میشه و متادیتا یا فایل تصویر ممکنه روی IPFS، سرور اختصاصی یا فضای ذخیره سازی غیرمتمرکز دیگه قرار بگیره. در Ordinals، محتوا میتونه مستقیما داخل داده تراکنش بیت کوین ثبت بشه.

این مقایسه به معنای برتری مطلق هیچ کدوم نیست. بیت کوین برای ثبت داده ای که سازنده میخواد در لایه اصلی یک شبکه قدیمی و مقاوم ذخیره بشه، جذابیت داره. شبکه های قرارداد هوشمند هم برای پروژه هایی که به تعامل، بازی، بازارهای پیچیده، حق امتیاز خودکار یا منطق برنامه پذیر نیاز دارن، امکانات بیشتری ارائه میدن. در هر دو حالت، درک تفاوتها بخش پایه ای آموزش NFT محسوب میشه و به کاربر کمک میکنه متناسب با نیاز خودش، شبکه مناسب تر رو انتخاب کنه.

چگونه با اوردینالز NFT بیت کوینی بسازیم؟

ساخت NFT بیت کوینی با اوردینالز از طریق ابزارهای تخصصی انجام میشه. برای نمونه، پلتفرم هایی مثل Gamma رابطی فراهم میکنن تا کاربر بدون راه اندازی نود کامل بیت کوین یا اجرای مستقیم نرم افزار ord، فایل خودش رو برای اینسکریپشن آماده کنه. فرایند اصلی همچنان روی شبکه بیت کوین رخ میده: اول تراکنش Commit ساخته میشه و سپس با تراکنش Reveal، محتوا در داده witness آشکار و روی زنجیره ثبت میشه.

پلتفرم فقط روند فنی رو ساده میکنه؛ مسئولیت انتخاب فایل، بررسی مبلغ پرداختی، امضای تراکنش و نگهداری امن دارایی همچنان با کاربره. پیش از شروع، بهتره هزینه ساخت رو با مبلغی که واقعا حاضر به پرداخت اون هستید مقایسه کنید؛ چون ثبت یک فایل روی بیت کوین برگشت پذیر نیست.

پیش نیازها و هزینه ساخت

برای ساخت یک اینسکریپشن در Gamma یا ابزارهای مشابه، به یک کیف پول سازگار با بیت کوین و Ordinals، مقداری BTC برای کارمزد و فایلی که حق استفاده از اون رو دارید نیاز دارید. کیف پول مورد استفاده باید از آدرس های Taproot و نمایش یا دریافت اینسکریپشن پشتیبانی کنه.

بهتره دو کیف پول یا دو حساب مجزا داشته باشید:

• کیف پول پرداخت: برای نگهداری BTC مورد نیاز کارمزد و پرداخت هزینه ساخت

• کیف پول دریافت Ordinals: برای دریافت NFT بیت کوین پس از ثبت و جلوگیری از خرج شدن ناخواسته ساتوشی حامل اینسکریپشن

هزینه ساخت از چند بخش تشکیل میشه:

برای اولین تجربه، یک تصویر کم حجم انتخاب کنید. فایل های تصویری سبک معمولا هزینه کمتری دارن و امکان کنترل بهتر مبلغ پرداختی رو فراهم می کنن. قبل از پرداخت، مبلغ نهایی رو در صفحه سفارش بررسی کنید؛ مبلغی که در دوره ای با کارمزد پایین نمایش داده میشه، ممکنه چند ساعت بعد تفاوت محسوسی داشته باشه.

مراحل ساخت و بررسی نتیجه

رابط Gamma ممکنه در طول زمان تغییر کنه، اما منطق کلی ساخت Ordinals در این پلتفرم و ابزارهای مشابه تقریبا یکسانه:

1. ورود به بخش Ordinals در Gamma: صفحه Ordinals رو باز کنید و گزینه ساخت یا Create Inscription رو انتخاب کنید.  

2. اتصال کیف پول: کیف پول سازگار خودتون رو متصل کنید. پیش از تایید اتصال، دامنه سایت رو بررسی کنید و فقط از آدرس رسمی پلتفرم استفاده کنید.  

3. بارگذاری فایل و تعیین نوع محتوا: فایل تصویر، متن یا محتوای مورد نظر رو بارگذاری کنید. حجم فایل، نوع فایل و پیش نمایش رو بررسی کنید. انتخاب فایل اشتباه یا دارای حق نشر دیگران، پس از ثبت قابل اصلاح نیست.  

4. انتخاب سرعت و بررسی هزینه: سطح کارمزد رو متناسب با میزان فوریت انتخاب کنید. سپس هزینه شبکه، هزینه سرویس و مبلغ نهایی رو با دقت بررسی کنید. 

5. ثبت آدرس دریافت Ordinals: آدرس کیف پولی رو وارد کنید که برای دریافت و نگهداری اینسکریپشن در نظر گرفتید. آدرس رو کپی و دوباره بررسی کنید؛ خطا در این مرحله ممکنه مدیریت NFT بیت کوین رو دشوار یا غیرممکن کنه.  

6. تایید پرداخت و امضای تراکنش: پس از بررسی نهایی، تراکنش رو در کیف پول امضا و هزینه رو پرداخت کنید. ابزار ساخت معمولا فرایند Commit و Reveal رو در پس زمینه مدیریت می کنه، اما شما باید جزئیات درخواست امضا رو قبل از تایید بخونید.  

7. پیگیری وضعیت اینسکریپشن: تا تایید تراکنش در شبکه منتظر بمونید. پس از نهایی شدن، شناسه اینسکریپشن، TXID و آدرس دریافت رو ذخیره کنید و نتیجه رو در کیف پول یا اکسپلورر سازگار بررسی کنید. شناسه اینسکریپشن از TXID تراکنش Reveal و یک شاخص تشکیل میشه.  

عبارت بازیابی کیف پول رو برای اتصال به Gamma، بازارهای Ordinals یا ساخت اینسکریپشن وارد نکنید. اتصال معتبر کیف پول فقط باید درخواست اتصال یا امضای تراکنش نمایش بده؛ هیچ سرویس قانونی برای ساخت Ordinal به Seed Phrase نیاز نداره.

بیشتر بخوانید: راهنمای سرمایه گذاری در NFT

نکات مهم خرید و فروش NFT های اوردینال

خرید NFT بیت کوین با دیدن یک تصویر جذاب یا نام یک کالکشن نباید به تصمیم نهایی تبدیل بشه. بازار Ordinals نسبتا نوپاست، عمق نقدشوندگی همه مجموعه ها یکسان نیست و ابزارهای تقلبی یا لینک های فیشینگ هم در اون وجود دارن.

پیش از خرید یا فروش، این موارد رو بررسی کنید:

• اصالت مجموعه و اینسکریپشن: شماره اینسکریپشن، سازنده، سابقه مجموعه و آدرس های مرتبط رو از اکسپلوررهای شناخته شده بررسی کنید. نام مشابه یک کالکشن معروف، نشانه اصالت نیست.

• بازار و نقدشوندگی: تعداد معاملات واقعی، حجم خریدوفروش، تعداد دارندگان و پیشنهادهای فعال رو ببینید. قیمت فهرست شده یک اثر، الزاما قیمت قابل فروش اون نیست.

• ریسک تقلب و لینک جعلی: آدرس وب سایت، درخواست امضای کیف پول و جزئیات تراکنش رو دوباره بررسی کنید. هیچ بازار معتبری برای دریافت دارایی به عبارت بازیابی شما نیاز نداره.

• بررسی UTXO و ساتوشی مقصد: هنگام انتقال، مطمئن بشید کیف پول یا بازار موردنظر از Ordinals پشتیبانی می کنه و ساتوشی حامل اثر رو به درستی منتقل میکنه.

• کارمزد شبکه: گاهی کارمزد انتقال یا فروش، به ویژه در ازدحام شبکه، بخش بزرگی از سود احتمالی رو مصرف میکنه.

• حق مالکیت و کپی رایت: داشتن یک اینسکریپشن لزوما به معنی مالکیت حقوقی اثر، برند یا حق استفاده تجاری از تصویر نیست. شرایط هر کالکشن رو جداگانه بخونید.

اگر تازه کار هستید، بهتره با مبالغ کم شروع کنید و قبل از خریدهای بزرگ، یک انتقال آزمایشی انجام بدید. بازار NFT بیت کوین نوسان زیادی داره و تفاوت میان قیمت پیشنهادی، قیمت فهرست شده و قیمت معامله واقعی میتونه زیاد باشه.

تأثیر اوردینالز بر کارمزد و فضای بلاک بیت کوین

اوردینالز بیت کوین برای ثبت محتوا از فضای تراکنش استفاده میکنه. هرچی فایل بزرگ تر باشه، تراکنش داده بیشتری اشغال میکنه و برای ثبت اون باید کارمزد بیشتری پرداخت بشه. اگر تقاضا برای اینسکریپشن در یک دوره بالا بره، رقابت برای ورود به بلوک های محدود بیت کوین افزایش پیدا میکنه و کارمزد کاربران دیگه هم ممکنه بیشتر بشه.

از نظر فنی، سقف وزن هر بلوک بیت کوین ۴ میلیون واحد وزنه و داده های witness با ضریب یک چهارم در محاسبه وزن لحاظ میشن. این ساختار باعث میشه تراکنش های دارای داده witness ظرفیت بیشتری نسبت به مدل قدیمی تراکنش داشته باشن، اما فضای بلوک همچنان محدوده.

تأثیر واقعی Ordinals بر کارمزد به شرایط بازار بستگی داره. وقتی تقاضای انتقال بیت کوین، معاملات BRC-20، ساخت اینسکریپشن و فعالیت های دیگر هم زمان بالا میره، مم پول شلوغ میشه و کاربران برای تایید سریع تر، کارمزد بیشتری پیشنهاد می کنن. پس نمی تونیم هر افزایش کارمزد رو فقط به Ordinals نسبت بدیم؛ اما اینسکریپشن ها می تونن یکی از منابع تقاضا برای فضای محدود بلاک باشن.

این مسئله میان طرفداران و منتقدان بحث برانگیزه. طرفداران میگن پرداخت کارمزد بیشتر، درآمد ماینرها رو تقویت میکنه و پس از کاهش تدریجی پاداش بلوک میتونه برای امنیت شبکه مفید باشه. منتقدان میگن داده های حجیم غیرمالی ممکنه استفاده معمول از بیت کوین برای پرداخت رو گران تر کنه. این اختلاف، بیشتر یک بحث اقتصادی و فلسفی درباره کاربرد مطلوب بلاکچین بیت کوینه تا یک پاسخ قطعی و مورد توافق همه.

مزایا و محدودیت های اوردینالز بیت کوین

اوردینالز بیت کوین امکان تازه ای برای ثبت داده و ایجاد دارایی های کلکسیونی در لایه اصلی بیت کوین ایجاد کرده، اما همین قابلیت با هزینه، ریسک و محدودیت های مهمی همراهه. شناخت هم زمان مزایا و محدودیت ها، از تصمیم های هیجانی جلوگیری میکنه.

مزایای اوردینالز

• ثبت محتوای روی زنجیره: در بسیاری از اینسکریپشن ها، فایل یا داده مستقیما در بلاک چین بیت کوین قرار می گیره و به یک میزبان وب یا لینک خارجی وابسته نیست.

• استفاده از امنیت شبکه بیت کوین: اینسکریپشن پس از ثبت، از همون سازوکار اجماع و تغییرناپذیری نسبی داده های بیت کوین بهره میبره.

• نیازنداشتن به توکن یا سایدچین جداگانه: طبق مستندات Ordinals، ساخت اینسکریپشن بدون ایجاد توکن مستقل یا استفاده از سایدچین انجام میشه.

• کمیابی قابل بررسی: شماره ساتوشی و شناسه اینسکریپشن به کاربران کمک می کنه سوابق اثر، ترتیب ثبت و برخی ویژگی های کمیابی رو بررسی کنن.

• ایجاد کاربردهای تازه: آثار دیجیتال، داده های ماندگار، پروژه های هنری و استانداردهایی مثل BRC-20، بخشی از فعالیت های جدید پیرامون بیت کوین اوردینالز ن.

محدودیت و ریسک های اوردینالز

• کارمزد متغیر و گاهی بالا: هزینه ثبت به حجم فایل و شلوغی شبکه وابسته ست و ممکنه در دوره های پرتقاضا به طور محسوسی بالا بره.

• پیچیدگی نگهداری: همه کیف پول ها و بازارها از اینسکریپشن پشتیبانی کامل ندارن. ارسال اشتباه یا مدیریت ضعیف UTXO میتونه باعث ازدست رفتن کنترل ساتوشی حامل اثر بشه.

• نقدشوندگی محدود: بسیاری از کالکشن ها خریدار فعال ندارن. ثبت یا خرید یک اثر به معنی توان فروش اون با قیمت بالاتر نیست.

• ریسک امنیتی و محتوای مخرب: مستندات Ordinals هشدار میدن که هر شخصی می تونه محتوای دلخواه، از جمله HTML دلخواه، رو اینسکرایب کنه. ابزارهای نمایش دهنده این محتوا باید با ملاحظات امنیتی طراحی بشن.

• ابهام حقوقی: ثبت فایل روی زنجیره، حق کپی رایت، حق استفاده تجاری یا مالکیت قانونی برند رو به طور خودکار منتقل نمیکنه.

• بحث درباره فشار بر فضای بلاک: افزایش استفاده از اینسکریپشن ها می تونه در دوره های خاص، رقابت برای فضای بلاک و هزینه تراکنش ها رو بیشتر کنه.

جمع بندی

اوردینالز بیت کوین روشی برای دادن هویت مستقل به ساتوشی ها و ثبت محتوا روی اونهاست. این فناوری با تکیه بر شماره گذاری ساتوشی ها و اینسکریپشن، امکان ساخت NFT بیت کوین رو روی شبکه اصلی فراهم کرده؛ بدون اینکه به سایدچین یا توکن جدید نیاز داشته باشه.

با وجود جذابیت ثبت آثار دیجیتال روی بیت کوین، این حوزه هنوز با کارمزدهای متغیر، محدودیت ابزارها، ریسک انتقال اشتباه و نقدشوندگی نامطمئن روبه روست. پیش از ساخت یا خرید Bitcoin Ordinals، هزینه شبکه، پشتیبانی کیف پول، اصالت مجموعه و شرایط بازار رو بررسی کنید.

برای دنبال کردن آموزش های دقیق تر درباره فناوری های بیت کوین، NFT و بازار ارزهای دیجیتال، مطالب آموزش ارز دیجیتال در کریپتونگار رو بخونید.