ترید مبتنی بر اینتنت چیست و چرا جای دستور سنتی را می گیرد؟

کار با بسیاری از برنامه های دیفای و انجام معامله روی بلاکچین همیشه به سادگی چندتا کلیک نیست. تو بسیاری از مواقع، کاربر باید شبکه مناسب، کارمزد، مسیر تبدیل توکن و چند تنظیم دیگه رو خودش انتخاب کنه. همین موضوع هم باعث میشه احتمال خطا بیشتر بشه و گاهی هزینه یا زمان انجام معامله افزایش پیدا کنه و یا حتی متوجه هزینه واقعی انجام معامله یا کارمزد بالای اون نشه.

ترید مبتنی بر اینتنت (Intent-Based Trading) با هدف حل همین مشکل به وجود اومده. تو این روش، کاربر به جای مشخص کردن تمام جزئیات معامله، فقط نتیجه ای که میخواد بهش برسه رو تعیین میکنه و سیستم بهترین روش اجرای اون رو پیدا میکنه. این رویکرد، تجربه انجام معاملات تو دیفای رو ساده تر، سریع تر و تو بسیاری از موارد بهینه تر کرده. تو این مقاله از کریپتونگار با مفهوم ترید مبتنی بر اینتنت، نحوه کار، مزایا، محدودیت ها، تفاوت اون با روش های سنتی و مهم ترین پروژه هایی که از این فناوری استفاده میکنن آشنا میشید.

بیشتر بخوانید: آموزش ترید - آشنایی اولیه با ترید و معامله گری

ترید مبتنی بر اینتنت چیست؟

فرض کنید میخواید یه گوشی موبایل بخرید. به طور معمول باید فروشگاه های مختلف رو بررسی کنید، قیمت ها رو مقایسه، هزینه ارسال رو حساب و در نهایت بهترین گزینه رو انتخاب کنید. اما حالتی رو تصور کنید که فقط بگید: «این مدل گوشی رو با بهترین قیمت و از یه فروشنده معتبر برام بخر.» بعد یه سیستم هوشمند همه این مراحل رو خودش انجام بده و در نهایت بهترین نتیجه رو به شما تحویل بده.

ترید مبتنی بر اینتنت یا Intent-Based Trading هم تقریبا با همین منطق کار میکنه. تو این روش از ترید ارز دیجیتال، کاربر به جای اینکه تمام جزئیات معامله رو مشخص کنه، فقط نتیجه ای که میخواد بهش برسه رو اعلام میکنه. برای مثال، به جای اینکه خودش مسیر تبدیل توکن، صرافی، میزان کارمزد یا سایر تنظیمات رو انتخاب کنه، فقط مشخص میکنه چه دارایی ای رو با چه شرایطی میخواد دریافت کنه.

بعد از ثبت این درخواست، پروتکل های مبتنی بر اینتنت اون رو بررسی میکنن و مجموعه ای از solver ها برای پیدا کردن بهترین روش اجرای معامله با هم رقابت میکنن. هدف اینه که معامله با مناسب ترین قیمت، کمترین هزینه و بهترین مسیر ممکن انجام بشه. در نهایت، بهترین پیشنهاد انتخاب و روی بلاکچین اجرا میشه.

چرا ترید مبتنی بر اینتنت به وجود آمد؟

با گسترش دیفای و افزایش تعداد شبکه های بلاکچین، انجام یه معامله ساده هم گاهی به چندین مرحله تبدیل میشه. برای مثال، فرض کنید میخواید یه توکن رو با توکن دیگه سواپ کنید. تو روش های سنتی باید صرافی مناسب رو انتخاب و مسیر تبدیل رو پیدا کنید؛ سپس مقدار کارمزد رو در نظر بگیرید و مطمئن بشید همه مراحل رو شبکه درست انجام میشن. هر اشتباه کوچکی هم ممکنه باعث افزایش هزینه یا حتی از دست رفتن بخشی از دارایی بشه.

از طرف دیگه، کاربران همیشه به دنبال بهترین قیمت نیستن. گاهی ممکنه بهترین استراتژی ترید متناسب با نیاز فعلیشون این باشه که بخوان معامله تو مدت زمان مشخصی انجام بشه، کارمزد کمتری پرداخت کنن یا از یه شبکه خاصی استفاده کنن. مدیریت همزمان این شرایط، مخصوصا برای کاربران تازه کار، آسون نیست.

به همین دلیل، ترید مبتنی بر اینتنت معرفی شد تا کاربر فقط نتیجه و شرایط مدنظرش رو مشخص کنه و پیدا کردن بهترین روش اجرای معامله به سیستم واگذار بشه. این رویکرد علاوه بر ساده تر کردن تجربه کاربری، میتونه در بسیاری از موارد هزینه ها رو کاهش بده، احتمال خطای انسانی رو کمتر کنه و اجرای معاملات تو چند شبکه مختلف رو هم راحت تر انجام بده.

اجزای اصلی سیستم Intent-Based Trading

وقتی یه کاربر درخواست خودش رو ثبت میکنه، این درخواست تو چند مرحله پردازش میشه تا در نهایت به یه تراکنش روی بلاکچین تبدیل بشه. هر بخش از این فرایند وظیفه مشخصی داره و کنار هم باعث میشن معامله بدون نیاز به دخالت مستقیم کاربر انجام بشه.

لایه ثبت اینتنت کاربر

همه چیز از جایی شروع میشه که کاربر نتیجه مورد نظرش رو مشخص میکنه. برای مثال، ممکنه بخواد مقدار مشخصی از یه توکن رو با بهترین قیمت، قبل از زمان معین یا روی یه شبکه خاص دریافت کنه. این درخواست که Intent نام داره، فقط بیان کننده هدف و شرایط معامله است و هنوز هیچ تراکنشی روی بلاکچین انجام نشده.

لایه پردازش و مدیریت اینتنت ها

بعد از ثبت درخواست، پروتکل، اون رو بررسی و اعتبارسنجی میکنه. تو این مرحله، شرایطی که کاربر تعیین کرده، مانند نوع دارایی، محدودیت قیمت یا سایر پارامترها تحلیل میشن تا مشخص بشه چه روش هایی برای اجرای معامله وجود داره. سپس این اطلاعات برای solver ها ارسال میشه.

لایه Solver و اجرای هوشمند معاملات

solver ها، سرویس ها یا اپراتورهایی هستن که با استفاده از الگوریتم های مختلف، بهترین راه اجرای اینتنت کاربر رو پیدا میکنن. هر Solver تلاش میکنه معامله رو با شرایط بهتری انجام بده و به همین دلیل معمولا بین اون ها رقابت شکل میگیره. در نهایت، مناسب ترین پیشنهاد انتخاب و برای اجرا آماده میشه.

لایه اجرای تراکنش روی بلاکچین

بعد از انتخاب بهترین راه حل، معامله به صورت یه تراکنش روی بلاکچین اجرا و ثبت میشه. از این لحظه به بعد، نتیجه نهایی مثل هر تراکنش دیگه ای تو شبکه تایید میشه و دارایی ها طبق شرایطی که کاربر مشخص کرده بود، جابه جا میشن.

فرایند اجرای ترید مبتنی بر اینتنت

در ترید مبتنی بر اینتنت، معامله به صورت مستقیم بعد از ثبت درخواست انجام نمیشه. ابتدا سیستم درخواست کاربر رو بررسی میکنه، بهترین روش اجرا رو پیدا میکنه و بعدش اون رو روی بلاکچین ثبت میکنه. این فرایند معمولا تو چند مرحله انجام میشه که در ادامه با اون ها آشنا میشیم.

1- ارسال Intent توسط کاربر

اولین مرحله، ثبت Intent یا همون قصد معامله توسط کاربره. تو این مرحله، کاربر به جای تعیین تمام جزئیات فنی، فقط نتیجه ای که میخواد بهش برسه و شرایط مورد نظرش رو مشخص میکنه. برای مثال، ممکنه بخواد مقدار مشخصی از اتریوم رو با بهترین قیمت یا قبل از زمان معینی مثلا تا پایان روز دریافت کنه. بعد از ثبت این درخواست، سیستم اون رو برای بررسی آماده میکنه.

2- جمع آوری و پردازش intent ها

پس از ثبت درخواست، پروتکل، اطلاعات اون رو بررسی و اعتبارسنجی میکنه. بعد شرایطی که کاربر مشخص کرده، مثل نوع دارایی، محدودیت قیمت یا زمان اجرای معامله، پردازش میشن تا مشخص بشه چه روش هایی برای انجام این معامله وجود داره. تو این مرحله هنوز هیچ تراکنشی رو بلاکچین ثبت نشده و فقط بهترین گزینه های اجرا آماده میشن.

3- یافتن بهترین مسیر اجرا توسط Solver ها

تو این مرحله، solver ها درخواست کاربر رو دریافت میکنن و هر کدوم تلاش میکنن بهترین راه اجرای اون رو پیدا کنن. برای این کار، مسیرهای مختلف، استخرهای نقدینگی، صرافی های غیر متمرکز و حتی شبکه های مختلف رو بررسی میکنن تا معامله با شرایط مطلوب کاربر انجام بشه. در نهایت، بهترین پیشنهاد انتخاب و برای اجرا ارسال میشه.

4- تسویه نهایی روی بلاکچین

بعد از انتخاب بهترین مسیر، تراکنش روی بلاکچین اجرا و نهایی میشه. پس از تایید شبکه، دارایی ها بین طرفین جابه جا میشن و نتیجه معامله دقیقا مطابق شرایطی که کاربر تعیین کرده بود، در اختیارش قرار میگیره. از این لحظه، معامله نهایی شده و اطلاعات اون مانند سایر تراکنش های بلاکچین به صورت دائمی ثبت میشه.

بیشتر بخوانید: 8 روش برای ترید ارز دیجیتال به کمک هوش مصنوعی

تفاوت ترید مبتنی بر اینتنت با مدل های سنتی

هرچند هدف همه روش های معامله تو بلاکچین، خرید و فروش ارز دیجیتال یا تبدیل اون هاست، اما نحوه انجام این کار با یکدیگه تفاوت داره. در ترید مبتنی بر اینتنت، کاربر فقط نتیجه مورد نظرش رو مشخص میکنه، در حالی که در مدل های سنتی معمولا باید بخش زیادی از جزئیات معامله رو خودش مدیریت کنه. در ادامه، این تفاوت ها رو با رایج ترین روش های معامله بررسی میکنیم.

تفاوت با ترید سنتی (CEX / Manual Trading)

در ترید سنتی، چه داخل صرافی های متمرکز و چه هنگام معامله مستقیم تو صرافی های غیر متمرکز، کاربر باید بیشتر تصمیم های مهم رو خودش بگیره. برای مثال، انتخاب بازار، تعیین قیمت، انتخاب مسیر معامله، تنظیم مقدار اسلیپیج و مدیریت کارمزدها معمولا بر عهده خود کاربره.

اما تو ترید مبتنی بر اینتنت، کاربر فقط هدف و شرایط معامله رو مشخص میکنه و سیستم بهترین روش اجرا رو پیدا میکنه. به همین دلیل، این مدل میتونه فرایند انجام معامله رو ساده تر کنه و احتمال بروز خطاهای انسانی رو کاهش بده.

تفاوت با AMM ها

AMM یا بازارساز خودکار، مدلیه که بیشتر صرافی های غیر متمرکز مثل Uniswap بر اساس اون کار میکنن. تو این روش، معامله مستقیما از طریق استخرهای نقدینگی انجام میشه و قیمت دارایی ها با استفاده از فرمول های مشخص محاسبه میشه.

در مقابل، ترید مبتنی بر اینتنت خودش یه مدل قیمت گذاری یا انجام معامله نیست، بلکه روشی برای اجرای درخواست کاربره. به عبارت دیگه، یه Solver ممکنه بعد از بررسی گزینه های مختلف، در نهایت برای انجام معامله از یه AMM استفاده کنه. بنابراین، Intent جایگزین AMM نیست، بلکه میتونه از اون به عنوان یکی از مسیرهای اجرای معامله استفاده کنه.

تفاوت با Order Bookها

تو سیستم اوردر بوک (Order Book)، خریداران و فروشندگان سفارش های خودشون رو با قیمت مشخص ثبت میکنن و معامله زمانی انجام میشه که یه سفارش خرید و فروش با هم تطابق پیدا کنن. این مدل تو بسیاری از صرافی های متمرکز و بعضی صرافی های غیر متمرکز استفاده میشه.

اما در Intent-Based Trading، کاربر قیمت دقیق یا طرف مقابل معامله رو تعیین نمیکنه. در عوض، فقط نتیجه و شرایط مد نظرش رو اعلام میکنه و پیدا کردن بهترین روش اجرا به Solver ها سپرده میشه. به همین دلیل، تمرکز تو Order Book روی ثبت سفارش و تو Intent روی رسیدن به نتیجه مورد نظر کاربر هست.

چرا ترید مبتنی بر اینتنت جای معاملات سنتی رو میگیرد؟

با رشد دیفای و افزایش تعداد شبکه های بلاکچین، کاربران بیشتر از گذشته به دنبال راهی هستن که بدون درگیر شدن با جزئیات فنی، معاملاتشون رو انجام بدن. ترید مبتنی بر اینتنت دقیقا با همین هدف طراحی شده و تلاش میکنه تجربه ای ساده تر و هوشمندتر نسبت به روش های سنتی ارائه بده.

تو معاملات سنتی، تصمیماتی مثل انتخاب مسیر معامله، بررسی قیمت تو چند صرافی، تنظیم بعضی پارامترها و حتی مدیریت کارمزدها معمولا به عهده خود کاربره. از طرف دیگه، دارایی کاربران معمولا بین چندین بلاکچین مختلف پخش شده. پروتکل های مبتنی بر اینتنت میتونن با ساده تر کردن تعامل بین شبکه ها، بسیاری از مراحل پیچیده رو از دید کاربر پنهان کنن.

البته این به معنی کنار گذاشته شدن کامل روش های سنتی نیست. صرافی های متمرکز، بازارسازهای خودکار (AMM) و Order Bookها همچنان بخش مهمی از بازار ارزهای دیجیتال رو تشکیل میدن. مدل های مبتنی بر اینتنت نیز به تدریج به یکی از مهم ترین روش های انجام معاملات تو اکوسیستم دیفای تبدیل میشن.

مزایای اینتنت تریدینگ

ترید مبتنی بر اینتنت با ساده تر کردن فرایند انجام معاملات، باعث میشه بخش زیادی از پیچیدگی های فنی به جای کاربر توسط پروتکل و solver ها مدیریت بشه. مهم ترین مزایای این روش عبارتند از:

• سادگی بیشتر برای کاربران: دیگه لازم نیست کاربر صفر تا صد معامله، مثل انتخاب بهترین مسیر یا بررسی چندین صرافی غیر متمرکز رو خودش انجام بده. فقط کافیه نتیجه مورد نظرش رو مشخص کنه و سیستم ادامه فرایند رو مدیریت میکنه.
• امکان پیدا کردن مسیرهای بهینه تر: Solver ها میتونن منابع مختلف نقدینگی، صرافی های غیر متمرکز و در بعضی پروتکل ها حتی چند شبکه مختلف رو بررسی و مناسب ترین مسیر اجرای معامله رو پیدا کنن. 
• کاهش احتمال خطاهای انسانی: تو روش های سنتی، انتخاب اشتباه شبکه، تنظیم نادرست بعضی پارامترها یا انتخاب مسیر نامناسب میتونه باعث افزایش هزینه یا حتی شکست معامله بشه. تو این مدل، به صورت خودکار، احتمال بروز چنین خطاهایی کمتر میشه.
• تجربه بهتر در دیفای: یکی از مهم ترین اهداف Intent-Based Trading، ساده تر کردن استفاده از برنامه های غیر متمرکز بدون نیاز به آشنایی کامل با جزئیات فنی است.
• امکان اجرای راحت تر معاملات بین زنجیره ای: در بعضی پروتکل های مبتنی بر اینتنت، کاربر میتونه بدون انجام دستی بسیاری از مراحل، دارایی خودش رو بین شبکه های مختلف جابه جا یا تبدیل کنه. 
• کاهش احتمال برخی حملات MEV: در برخی پروتکل های Intent، درخواست کاربر قبل از انتشار عمومی توسط Solver ها پردازش میشه. این طراحی میتونه احتمال بعضی حملات مرتبط با MEV، مانند Front-running یا Sandwich Attack، رو نسبت به روش های سنتی کاهش بده. البته میزان این محافظت به معماری هر پروتکل بستگی داره و در همه پروژه ها یکسان نیست.

بیشتر بخوانید: حداکثر ارزش قابل استخراج (MEV) چیست؟

محدودیت ها و چالش های ترید مبتنی بر اینتنت

با وجود مزایای زیادی که ترید مبتنی بر اینتنت داره، این فناوری هنوز در حال توسعه است و مانند هر فناوری جدیدی با محدودیت ها و چالش هایی هم روبه روست. آشنایی با این موارد باعث میشه، واقع بینانه تر نسبت به عملکرد این مدل ها نگاه کنید.

• وابستگی به solver ها: تو این مدل، پیدا کردن بهترین مسیر اجرای معامله به Solver ها سپرده میشه. اگه تعداد Solver های فعال کم باشه یا رقابت کافی بین اون ها وجود نداشته باشه، ممکنه بهترین نتیجه ممکن برای کاربر به دست نیاد.
• پشتیبانی محدود در برخی شبکه ها: همه بلاکچین ها و پروتکل های دیفای هنوز از معماری مبتنی بر اینتنت پشتیبانی نمیکنن. 
• پیچیدگی توسعه برای پروژه ها: پیاده سازی سیستم های مبتنی بر Intent نسبت به بسیاری از روش های سنتی پیچیده تره و نیاز به طراحی دقیق، زیرساخت مناسب و هماهنگی بین اجزای مختلف داره.
• وابستگی به نقدینگی و زیرساخت مناسب: عملکرد Solver ها تا حد زیادی به منابع نقدینگی و پروتکل های در دسترس وابسته است. 
• در حال تکامل بودن استانداردها: فناوری Intent-Based Trading هنوز در ابتدای مسیر توسعه خودشه و استانداردهای مرتبط با اون همچنان در حال تکامل هستن. به همین دلیل، ممکنه در آینده نحوه پیاده سازی یا قابلیت های بعضی پروتکل ها نسبت به امروز تغییر کنه.

کاربردهای Intent-Based Trading

Intent-Based Trading فقط یه روش جدید برای انجام معامله نیست، بلکه در بخش های مختلف دیفای کاربرد داره و به کاربران کمک میکنه معاملاتشون رو ساده تر و بهینه تر انجام بدن. در ادامه، با مهم ترین کاربردهای این فناوری آشنا میشیم.

سواپ توکن ها در دیفای

یکی از رایج ترین کاربردهای ترید مبتنی بر اینتنت، سواپ توکن ها تو صرافی های غیر متمرکزه. تو این روش، کاربر فقط مشخص میکنه چه توکنی رو میخواد تبدیل کنه و چه دارایی ای دریافت کنه. سپس پروتکل با بررسی منابع مختلف نقدینگی، مناسب ترین مسیر رو برای انجام معامله انتخاب میکنه. 

معاملات بزرگ (Whale Trades)

اجرای سفارش های بزرگ همیشه یکی از چالش های بازار ارزهای دیجیتال بوده، چون ممکنه باعث تغییر قیمت یا افزایش اسلیپیج بشه. تو بعضی پروتکل های مبتنی بر اینتنت، solver ها تلاش میکنن این نوع معاملات رو به شکلی مدیریت کنن که تاثیر کمتری روی بازار داشته باشه. البته میزان موفقیت این فرایند به حجم نقدینگی و شرایط بازار بستگی داره.

آربیتراژ بین پروتکل ها

تو دیفای ممکنه قیمت یه دارایی تو صرافی های مختلف با هم تفاوت داشته باشه. solver ها میتونن این اختلاف قیمت رو هنگام پیدا کردن مسیر اجرای معامله در نظر بگیرن و از منابع نقدینگی مختلف استفاده کنن تا معامله با شرایط مناسب تری انجام بشه. این موضوع به بهینه تر شدن اجرای سفارش کاربران هم کمک میکنه.

نکته: خود کاربر لزوما در حال انجام آربیتراژ نیست؛ بلکه Solver ممکنه از فرصت های آربیتراژ برای اجرای بهتر سفارش استفاده کنه.

کاهش MEV در معاملات

یکی از کاربردهای مهم بعضی پروتکل های مبتنی بر اینتنت، کاهش تاثیر برخی حملات مرتبط با MEV هست. در این پروتکل ها، درخواست کاربر قبل از انتشار عمومی بررسی میشه و solver ها برای اجرای اون با هم رقابت میکنن. این طراحی میتونه احتمال حملاتی مثل Front-running یا Sandwich Attack رو نسبت به روش های سنتی کاهش بده، هرچند میزان این محافظت به معماری هر پروتکل بستگی داره.

پروژه ها و پروتکل های مهم در Intent-Based Trading

با گسترش ترید مبتنی بر اینتنت، پروژه های مختلفی تلاش کردن با رویکردهای متفاوت، انجام معاملات دیفای رو ساده تر و کارآمدتر کنن. بعضی از این پروتکل ها روی بهینه سازی سواپ توکن ها تمرکز دارن و بعضی دیگه زیرساخت های جدیدی برای اجرای Intent ها ارائه میدن. در ادامه با شناخته شده ترین پروژه های این حوزه آشنا میشیم.

CoW Protocol

CoW Protocol یکی از شناخته شده ترین پروژه های مبتنی بر اینتنت تو دیفای هست. این پروتکل با استفاده از مزایده بین solver ها و مکانیزمی به نام Coincidence of Wants (CoW)، تلاش میکنه سفارش کاربر رو با بهترین شرایط ممکن اجرا کنه. اگه سفارش چند کاربر با هم سازگار باشه، ممکنه بدون نیاز به استفاده مستقیم از استخرهای نقدینگی با یکدیگه تطبیق داده بشن. در غیر این صورت، Solver بهترین مسیر رو از میان منابع مختلف نقدینگی انتخاب میکنه. 

H3: 1inch Fusion

1inch Fusion نسخه پیشرفته سواپ تو اکوسیستم 1inch محسوب میشه که از مدل مبتنی بر اینتنت استفاده میکنه. تو این روش، کاربر فقط درخواست معامله خودش رو ثبت میکنه و Resolver های (نوعی Solver تو اکوسیستم 1inch) شبکه برای اجرای اون با هم رقابت میکنن. یکی از ویژگی های مهم این پروتکل اینه که کاربر تو بسیاری از موارد نیازی به پرداخت مستقیم کارمزد گس با توکن بومی شبکه نداره و اجرای معامله توسط Resolver مدیریت میشه.

H3: Uniswap X

Uniswap X پروتکلیه که توسط تیم Uniswap برای بهبود تجربه سواپ توکن ها معرفی شده. کاربران Intent خودشون رو ثبت میکنن و Filler ها برای اجرای سفارش با هم رقابت میکنن. این پروتکل از مزایده هلندی (Dutch Auction) برای پیدا کردن بهترین پیشنهاد استفاده میکنه و میتونه در بسیاری از مواقع قیمت مناسب تری نسبت به اجرای مستقیم معامله ارائه بده. همچنین معماری اون برای توسعه قابلیت های بین زنجیره ای هم طراحی شده است.

H3: Anoma (Intent-centric architecture)

این پروژه بیشتر از اینکه یه صرافی یا پروتکل سواپ باشه، یه معماری مبتنی بر Intent ارائه میده که هدف اون ساخت زیرساختی برای برنامه های غیر متمرکز آینده است. تو Anoma، کاربران فقط نتیجه مورد انتظارشون رو مشخص میکنن و شبکه با هماهنگی بین solver ها و سایر اجزای سیستم، بهترین روش اجرای اون رو پیدا میکنه. 

آینده ترید مبتنی بر اینتنت چگونه خواهد بود؟

با رشد دیفای و پیچیده تر شدن اکوسیستم بلاکچین، بسیاری از کاربران ترجیح میدن بدون درگیر شدن با جزئیات فنی، فقط نتیجه مورد نظرشون رو مشخص کنن و باقی مراحل به صورت خودکار انجام بشه. همین موضوع باعث شده توسعه فناوری های مبتنی بر Intent با سرعت بیشتری ادامه پیدا کنه.

تو سال های اخیر، پروژه های مطرحی مثل CoW Protocol، 1inch Fusion، Uniswap X و Anoma سرمایه گذاری قابل توجهی روی این فناوری انجام دادن و استانداردهای جدیدی هم برای ساده تر شدن تعامل بین شبکه های مختلف در حال توسعه است. این روند نشون میده که معماری مبتنی بر Intent به تدریج داره به یکی از بخش های مهم زیرساخت دیفای تبدیل میشه.
البته ترید مبتنی بر اینتنت قرار نیست جای همه روش های فعلی معامله رو بگیره. صرافی های متمرکز، بازارسازهای خودکار (AMM) و Order Bookها همچنان نقش مهمی تو بازار ارزهای دیجیتال دارن. با این حال، انتظار میره در آینده کیف پول ها، صرافی های غیر متمرکز و سایر برنامه های Web3 بیشتر از این فناوری استفاده کنن.

به طور کلی، هدف اصلی Intent-Based Trading تغییر نحوه انجام معامله نیست، بلکه ساده تر کردن تجربه کاربری تو بلاکچینه. اگه روند فعلی توسعه ادامه پیدا کنه، احتمالا سال های آینده کاربران بیشتری بدون اینکه حتی متوجه بشن، از فناوری های مبتنی بر Intent برای انجام معاملات و تعامل با برنامه های غیر متمرکز استفاده خواهند کرد.

بیشتر بخوانید: صفر تا صد درآمد تریدرها، مبتدی تا حرفه‌ای

جمع بندی

ترید مبتنی بر اینتنت رویکرد جدیدیه که تلاش میکنه انجام معاملات دیفای رو ساده تر و هوشمندتر کنه. تو این مدل، کاربر به جای مشخص کردن تمام جزئیات فنی، فقط نتیجه مورد نظرش رو اعلام میکنه و پروتکل با کمک solver ها بهترین مسیر اجرای معامله رو پیدا میکنه.

این فناوری به معنای حذف صرافی های غیر متمرکز یا روش های سنتی معامله نیست، بلکه به عنوان یه لایه هوشمند روی اون ها عمل میکنه تا کاربر با پیچیدگی کمتری بتونه دارایی های خودش رو مدیریت کنه. به همین دلیل، پروژه هایی مثل CoW Protocol، 1inch Fusion، Uniswap X و Anoma تو سال های اخیر توجه ویژه ای به این معماری داشتن.

با توجه به رشد اکوسیستم چند زنجیره ای و تمرکز بیشتر پروژه ها روی بهبود تجربه کاربری، انتظار میره استفاده از Intent-Based Trading تو سال های آینده گسترده تر بشه. اگرچه این فناوری هنوز در حال تکامله، اما میتونه نقش مهمی تو ساده تر شدن استفاده از دیفای و برنامه های غیر متمرکز ایفا کنه.